Kan een vergunde verkaveling opgenomen worden op de Boskaart?

Bij het opmaken van de nieuwe Boskaart moet de Vlaamse regering rekening houden met het zogenaamd “beslist beleid”, d.i. beleidsbeslissingen die ontbossing toelaten voor zover deze dateren van vóór 18 december 2015.

“Bossen” waarvoor een “beslist beleid” tot ontbossing geldt kunnen volgens artikel 90ter van het Bosdecreet, niet op de Boskaart worden opgenomen als een “meest kwetsbaar waardevol bos” (“MKWB”). Men wil op die manier de rechtszekerheid garanderen.

De vraag is of bestaande verkavelingsvergunningen vallen onder “beslist beleid”.

Het uitvoeringsbesluit van 31 maart 2017, waarmee de inmiddels ingetrokken Boskaart werd vastgesteld, vermeldde in de opsomming van wat “beslist beleid” was niet expliciet de bestaande verkavelingsvergunningen.

De Boskaart maakte de facto ook abstractie van bestaande verkavelingsvergunningen, met als gevolg dat beboste loten binnen vergunde verkavelingen onbebouwbaar zouden geworden zijn.

Of dit overeenstemt met de wil van de wetgever is zeer de vraag.

De Memorie van Toelichting bij artikel 90ter van het Bosdecreet geeft immers als voorbeeld van “beslist beleid”: de “niet-vervallen verkavelingsvergunningen”. Dit is ook logisch, aangezien een verkaveling niet kan uitgevoerd worden, zonder dat de loten eerst (deels) ontbost worden. Het beleid heeft over het principe van de ontbossing dus wel degelijk al beslist.

Een eigenaar van een kavel binnen een niet-vervallen verkaveling, wiens eigendom door de nieuwe Boskaart als een MKWB zou worden ingekleurd, lijkt uit voormelde Memorie van Toelichting alvast een bijkomend bezwaar-argument te kunnen putten.

Dit is niet onbelangrijk aangezien de andere mogelijke bezwaren wettelijk beperkt zijn tot enerzijds het betwisten van het feit dat het bomenbestand een “bos” is in de zin van het Bosdecreet en anderzijds het aantonen van het feit dat de Vlaamse regering de criteria om tot de kwalificatie MWKB te komen verkeerd heeft toegepast.